تحولات جهان اسلام در نیمه دوم سپتامبر ۲۰۲۵ (تقریباً از ۱۴ تا ۲۸ سپتامبر/۲۳ شهریور تا ۶ مهر ۱۴۰۴) در فضایی از تضادهای ژئوپلیتیک و تشدید همزمان بحران‌ها صورت پذیرفت. این بازه زمانی با دو واقعه استراتژیک هم‌زمان مشخص شد: اول فعال‌سازی نهایی مکانیسم ماشه[1] علیه جمهوری اسلامی ایران که منجر به بازگشت تحریم‌های شش‌گانه سازمان ملل شد؛ و دوم تشدید کم‌سابقه عملیات‌های نظامی جبهه مقاومت، به ویژه با افزایش توانمندی‌های تهاجمی یمن و اوج‌گیری مقاومت در کرانه باختری.

این هم‌زمانی بحران‌ها نشان می‌دهد که خاورمیانه وارد فاز جدیدی از معماری امنیتی خود شده است، جایی که فشار حقوقی و اقتصادی حداکثری غرب (ازطریق مکانیسم ماشه) به جای ایجاد بازدارندگی یا انفعال، با واکنش‌های تصاعدی و فعال ازسوی محور مقاومت مواجه شده است. این پاسخ فعال، به لحاظ تکنولوژیک (استفاده از موشک فراصوت یمن) و جغرافیایی (حمله به عمق سرزمین‌های اشغالی) قابل مشاهده است.[2]

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که برخلاف انتظار، فشار حداکثری حقوقی منجر به خویشتن‌داری بازیگران مرتبط با ایران نشده است، بلکه افزایش شدت و پیچیدگی حملات یمن و مقاومت در کرانه باختری، نشان‌دهنده استراتژی «بازی با آتش» است که هزینه‌های فشار حقوقی بر ایران را به شکل تهدیدات امنیتی مستقیم به اسرائیل منتقل می‌کند. این راهبرد، پایداری و انسجام استراتژیک محور مقاومت را حتی در مواجهه با شدیدترین تحریم‌ها تضمین می‌کند، و به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز این پیام را می‌رساند که اسرائیل منبع تهدید اصلی منطقه است.[3]