بثینه علیق، فعال رسانهای، در سخنرانی خود اظهار داشت: بحث درباره تراجع هژمونی آمریکا، موضوعی تازه و مربوط به امروز نیست، بلکه سالهاست در حوزه علوم سیاسی و روابط بینالملل مطرح شده و بسیاری از نظریهپردازان بر این باورند که دوران نظام تکقطبی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت، رو به پایان است.
وی افزود: درباره آینده قدرت آمریکا دو دیدگاه اصلی وجود دارد؛ گروهی معتقدند روند افول این قدرت میتواند با سرعت بیشتری رخ دهد و گروهی دیگر بر این باورند که فروپاشی یا افول امپراتوریهای بزرگ معمولاً فرایندی طولانی و تدریجی است، اما در هر صورت نشانههای کاهش نفوذ و تغییر موازنه قدرت در جهان قابل مشاهده است.
این فعال رسانهای تأکید کرد: یکی از مهمترین نشانههای این تحول، تغییر رفتار کشورهای پیرامونی است که پیشتر وابستگی بیشتری به مرکز قدرت آمریکا داشتند اما امروز به دنبال گزینههای مستقلتر هستند و در برخی موارد در برابر سیاستها و تصمیمات واشنگتن مقاومت بیشتری نشان میدهند.
بثینه علیق با اشاره به جنگ اخیر علیه جمهوری اسلامی ایران و تحولات منطقه گفت: این رویدادها، بهویژه توانایی ایران در مقابله با حملات نظامی و پاسخ به دشمنان خود، از نگاه بسیاری از جریانهای سیاسی منطقه، یکی از رخدادهای تأثیرگذار در تغییر معادلات قدرت در غرب آسیا به شمار میرود و ممکن است در ارزیابیهای تاریخی آینده جایگاه ویژهای داشته باشد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به مسئله کشتار کودکان در جنگها پرداخت و اظهار داشت: قدرتهای نظامی در برخی جنگها با هدف تضعیف جوامع و آینده آنها، غیرنظامیان و بهویژه کودکان را هدف قرار میدهند؛ اقدامی که از منظر انسانی و حقوقی محکوم است. به باور او، تصاویر و گزارشهای مربوط به قربانی شدن کودکان در جنگ غزه و سایر درگیریهای منطقه، تأثیر گستردهای بر افکار عمومی جهان گذاشته و باعث افزایش پرسشها و انتقادها نسبت به سیاستهای دولتهای درگیر و حامیان آنان شده است.
وی افزود: حوادث پس از هفتم اکتبر و حجم گسترده تلفات غیرنظامیان، بهویژه کودکان، باعث شد بخشهایی از افکار عمومی جهان، بهخصوص در کشورهای غربی، نگاه انتقادیتری نسبت به سیاستهای اسرائیل و حمایتهای بینالمللی از آن پیدا کنند.
بثینه علیق در پایان خاطرنشان کرد: تحولات کنونی نشان میدهد که معادلات قدرت جهانی در حال تغییر است و ملتها با آگاهی بیشتر و حضور فعالتر در عرصه افکار عمومی، میتوانند در شکلدهی به آینده سیاسی و انسانی جهان نقش مهمی ایفا کنند.