این مقاله بخشی از شماره هفتم دوهفتهنامه منادیان امت است. چنانچه تمایل به دانلود فایل pdf این شماره دارید اینجا کلیک فرمایید.
تنگه بابالمندب در خلیج عدن طی ماههای اخیر بهدلیل رشادتهای یمن تبدیل به گلوگاهی امنیتی شده است. انصارالله ضمن حمایت گسترده از غزه، بارها کشتیهایی که به مقصد اسرائیل در حرکت بودهاند را هدف قرار داده و از توسل به بستن این تنگه استراتژیک سخن گفتهاند. برخی گزارشها حاکی است که ائتلاف عربی- غربی علیه حوثیها در واکنش به این حملات، اقدامات محدودی انجام داده و نیروی دریایی خود را در منطقه مستقر کرده است.
انصارالله نیز در بیانیههای رسمی اظهار داشته که «این تجاوزات به غزه بیپاسخ نخواهد ماند» و نیروهایش آمادهاند به هر تشدید تنش، پاسخ شدیدتری دهند. این ادبیات هشداری بهمعنی اوجگرفتن درگیریهای دریایی در منطقه است. برخی کارشناسان میگویند: کشیده شدن بحران غزه به دریای سرخ بر تأمین انرژی جهان و کشتیرانی در اقیانوس هند و مدیترانه اثر خواهد گذاشت.
بعد ژئوپلیتیکی خطرناک موضوع بابالمندب آن است که این تنگه استراتژیک، شاهراه انرژی و تجارت شرق و غرب است و آنها را به هم پیوند میدهد؛ بنابراین بسته شدن آن میتواند قیمت نفت را بهشدت بالا برده و مسیرهای جایگزینی مانند دماغه امید نیک، واقع در جنوب آفریقا را تحت فشار قرار دهد.
تاکنون واکنش کشورهای عربی اسلامی در این زمینه عمدتاً با احتیاط همراه بوده است؛ آنها از یک سو دسترسی به بازارهای جهانی و منافع اقتصادی را مهم میشمارند و از سوی دیگر با همدردی با فلسطینیان، اقدامات غیرمستقیم مانند کارزارهای تبلیغاتی حمایت از غزه را در دستور قرار دادهاند. بااینحال، نشانهای از آمادگی تهاجمی دولتهای اسلامی علیه یمن یا ائتلاف سعودی دیده نمیشود.