جابر بن یزید جعفی ، از راویان برجسته شیعه در قرن دوم هجری، با وجـود اختلافات مذهبی، به عنوان حلقه اتصالی بین مذاهب اسلامی عمل کرده است. تعاملات اهل سنت با روایات جابر، حا کی از پذیرش ضمنی اعتبار علمی او در میان عالمان سنی است. از سوی دیگر ، نقدهای رجالی اهل سنت به وی، عمدتاً مبتنی بر گرایشات شیعی( اعتقادی) اوست، نه ضعف در نقل حدیث. این مسئله، نمونه بارزی از تأثیرپذیری رجالشناسی از اختلافات کلامی است. ولی با این حال وجود نقل های وی در زمینه فقه، تفسیر و اخلاق وغیره در متون دینی اهل سنت و توجه و استناد فقهاء، مفسران و علماء به روایات وی، بهانهای برای تقریب مذاهب را فراهم کرده است. مطالعه موردی جابر جعفی ثابت میکند که راویان مشترک، با حفظ هویت مذهبی خود، می توانند از طریق انتقال میراث حدیثی مشترک، به کاهش تنشها و تقویت گفتوگوی علمی بین مذاهب کمک کنند. این الگو، راهکاری تاریخی برای همگرایی اسلامی در عصر حاضر ارائه می دهد.
کلید واژه: راویان مشترک، اهل سنت، تقریب مذاهب، تعامل علمی، جابر جعفی
جهت دانلود این مقاله اینجا کلیک فرمایید.