کسانی که اسلام را بدون حاکمیت سیاسی در نظر میگیرند، نگاه اسلامی ندارند، بلکه نگاه سکولار و غیراسلامی دارند که همان نگاه شرکی است. یعنی غیرخدا را در حاکمیت، شریک او میسازند.
اما رهبران اسلامی با رویکرد بیداری اسلامی همواره بر این نکته تأکید داشتهاند که باید برای برپایی حکومت اسلامی، قیام کرد. از سید قطب و مودودی و حسن البنا و سید جمال و .... تا امام خمینی (رحمه الله).
امام عزیز ما در نوفل لوشاتو و در مصاحبه با نشریه تایمر فرموده است:
مفهوم مذهب و رهبر مذهبى در فرهنگ اسلامى بسيار تفاوت دارد از مفهوم آن در فرهنگ شما كه مذهب صرفاً يك رابطه شخصى و معنوى است بين انسان و خدا. و از اين رو مذهب اسلام از هنگام ظهورش متعرض نظامهاى حاكم در جامعه بوده و خود داراى سيستم و نظام خاص اجتماعى و اقتصادى و فرهنگى بوده است كه براى تمامى ابعاد و شئون زندگى فردى و اجتماعى قوانين خاصى وضع كرده است و جز آن را براى سعادت جامعه نمىپذيرد. مذهب اسلام همزمان با اينكه به انسان مىگويد كه خدا را عبادت كن و چگونه عبادت كن؛ به او مىگويد چگونه زندگى كن و روابط خود را با ساير انسانها بايد چگونه تنظيم كنى، و حتى جامعه اسلامى با ساير جوامع بايد چگونه روابطى را برقرار نمايد. هيچ حركت و عملى از فرد و يا جامعه نيست مگر اينكه مذهب اسلام براى آن حكمى مقرر داشته است. بنابراين طبيعى است كه مفهوم رهبر دينى و مذهبى بودن، رهبرى علماى مذهبى است در همه شئون جامعه، چون اسلام هدايت جامعه را در همه شئون و ابعاد آن به عهده گرفته است. (صحیفه امام، ج5، ص389)
خانه حساس بودن روی نظامهای سیاسی، ویژگی رویکرد بیداری اسلامی و جنبشهای اسلامی