آنچه امت اسلامی را با وجود اختلافاتش متحد می‌سازد، اصول قرآنی و آرمان‌های اصیل اسلام است:

•  توحید (در عبادت، حاکمیت، اطاعت و ربوبیت):
• «ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ» (انعام: ۱۰۲)
• جهاد و دفاع از مظلومان (در برابر کفار صهیونیست، سلطه‌جویان و طاغوت‌ها):
• «وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا (*) الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا» (نساء :75-76)
• عدالت‌طلبی (بر پایه کتاب و سنت):
• «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ... لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» (حدید:۲۵)

 اخوت و همبستگی (تقویت وحدت میان مسلمانان)

«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا» (آل‌عمران: 103)

اما جبهۀ کفر و الحاد که نمی‌توانست با پرچم کفر به صورت آشکارا، اجتماع مسلمانان حول این اصول را تحمل کند، با فریب و پوشش وارد این عرصه شد و دو جران انحرافی را تقویت کرد:

 جریان سکولار (با پوشش شعارهای اسلامی):

1. حامیان این جریان چه میان شیعه و چه اهل‌تسنن، دین مشترکشان سکولاریسم است؛ نه شیعه‌اند، نه سنی. 
2. دشمن، سکولارهای اهل‌تسنن را به عنوان نماینده واقعی تسنن و سکولارهای شیعه را به عنوان نماینده تشیع معرفی می‌کند تا تفرقه و آشوب را میان امت اسلامی تعمیق بخشد.

 جریان تکفیر و تحجر

جریان تکفیر، به جای اتحاد بر محور توحید، مسلمانان را متهم به شرک می‌کند و اهل‌کتاب را نزدیک‌تر از مسلمانان می‌بیند. گاهی برخی شیعیان و اهل سنت برای مخالفت با هم، سکولارها و حتی مزدوران آمریکا و اسرائیل را ترجیح می‌دهند و این همان سیاست تفرقه‌انگیز جبهه کفر است.

تقویت و تکثیر این دو جریان، یعنی سکولاریسم و تکفیر در میان امت، همواره یکی از راهبردهای اصلی دشمنان اسلام (جریان سلطه‌طلب کفر) بوده و هست. نفوذ در میان مسلمانان و گروه‌های اسلامی مانند اخوان، القاعده و دیگر جریان‌های اسلام‌گرا حتی در ایران و افغانستان و ... قصه‌ای است که سرِ دراز دارد.

بیشتر فعالان موجود در جریان سکولار و جریان تکفیر(نابجا) خودشان هم نمی‌دانند در زمین چه تیمی مشغول بازی هستند. «وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا» (کهف:104)

اما اندیشمندان و رهبران بزرگ امت مانند سید قطب، شیخ احمد یاسین، نواب صفوی، حسن البنا، استاد مطهری، شیخ محمد غزالی، سید محمد باقر صدر، سید حسن نصرالله، اسماعیل هنیه، حاج عماد و یحیی السنوار، راه را شناختند و فریب این سناریوی پیچیده دشمن را نخوردند.