براساس نگرش رویکرد بیداری اسلامی، تنها جریانهایی را میتوان در زمره رویکرد «اسلام سیاسی» تعریف کرد که سیاست را به عنوان یکی از عرصههای اجرای دین الهی میدانند و بهدنبال حاکمیت شریعت الهی در تمام شئون زندگی بشریت هستند. جریانهایی که در این راه از اتحاد و اخوت اسلامی، جهاد و حکمت برخوردارند و پای حرکتشان، ملتهای مسلمان هستند. نه آنکه شمشیری بر گردن ملتهای مسلمان باشند.
بنابراین، رویکرد تکفیری که در ضدیت با اتحاد اسلامی قرار گرفته و دست به تکفیر مسلمانان میزند، نمیتواند در زمره جریانات اسلام سیاسی قرار گیرد.
اما طبق تعریف رویکرد سکولار، هر جریانی که شعار احیای حاکمیت اسلامی و اجرای شریعت در شئون سیاسی و اجتماعی بشر را سر داده و در مسیر آن فعالیت کند، (اعم از تکفیری و غیرتکفیری) جریانی با رویکرد «اسلام سیاسی» محسوب میشود. بنابراین، از سید قطب و مودودی و امام خمینی (رحمهالله) و القاعده و اخوانالمسلمین تا داعش، همگی در محدوده اسلام سیاسی قرار میگیرند. و صد البته در مقابل این اسلام سیاسی، اسلام معتدل یا سکولار قرار دارد که دین را در محدوده سیاست وارد نکرده و آن را آلوده به سیاست نمیکند! !
جریان سکولار تلاش میکند با برجسته سازی اصطلاح «دولت اسلامی» برای جریانی همچون داعش، مصداق داعش را نتیجه ناگزیر اسلامی شدن سیاست معرفی کند.