جمهوری اسلامی ایران در این دوره، فشار دیپلماتیک خود را بر دیگر کشورهای اسلامی افزایش داده است. در هفته گذشته علی باقری کنی، معاون سیاسی وزیر امور خارجه ایران، چندین گفت‌وگوی تلفنی با همتایان پاکستانی، مصری و چند کشور اسلامی دیگر درباره غزه داشته است. عراقچی در تماس با وزیر خارجه پاکستان، وضعیت «فاجعه‌بار» غزه را تشریح کرده و ضمن محکوم‌کردن حملات رژیم صهیونیستی و طرح الحاق کرانه باختری، این اقدامات را «نسل‌کشی طلبانه» خواند و از اسلام‌آباد خواست تا در چارچوب سازمان همکاری اسلامی و مجامع بین‌المللی، برای قطع کمک‌رسانی و امداد به غزه و نیز محاکمه عاملان جنایات، به اندازه کافی اقدام کند. وزیر خارجه پاکستان نیز ضمن ابراز انزجار از جنایات مداوم در غزه و تأکید بر لزوم حمایت مؤثر مسلمانان از فلسطینیان، افزود که طی ریاست دوره‌ای بر شورای امنیت، پیگیری وضع انسان‌دوستانه در غزه را در صدر برنامه‌ها قرار خواهد داد.[1]

هم‌زمان، عراقچی گفت‌وگوی تلفنی دیگری با همتای مصری خود، سامح شکری، داشت. ایران در این مکالمه نیز حمله به تصفیه‌‌خانه آب در غزه و ممانعت از رسیدن دارو و غذا را جنگ علیه بشریت دانسته و تأکید کرد که کشورهای اسلامی باید به‌شیوه‌ای مشترک واکنش نشان دهند. رئیس دستگاه دیپلماسی ایران در این گفت‌وگو، طرح الحاق کرانه باختری از سوی اسرائیل را توطئه‌ای نژادپرستانه خوانده و از قاهره خواست ضمن صدور قطعنامه‌های فوری سازمان ملل و اتحادیه عرب، اقداماتی عملی برای جلوگیری از ادامه خشونت‌ها اتخاذ کند. وزیر خارجه مصر نیز در پاسخ اعلام کرد که وضعیت فلسطینیان موجب نگرانی عمیق است و بار دیگر از جامعه بین‌الملل خواست برای پایان‌دادن به کشتارها و باز شدن گذرگاه‌ها چاره‌اندیشی کند.[2]

در مجموع، دیپلماسی منطقه‌ای تهران بر چند محور استوار است:

• اول، هماهنگی با کشورهای اسلامی به‌خصوص مصر و پاکستان برای إعمال فشار جمعی بر آمریکا و اسرائیل؛
• دوم، برجسته‌سازی جنایات جنگی و طرح حاکمیت فلسطینی در مجامع بین‌المللی؛
• سوم، انتقال پیام وحدت امت اسلامی و ضرورت «اقدام قاطع» در حمایت از فلسطین.

ایران همچنین در تماس با کشورهایی مانند ترکیه، پاکستان و مالزی، خواستار برگزاری نشست فوق‌العاده سازمان همکاری اسلامی در سطح وزرای خارجه شده است. روشن است که تهران تلاش می‌کند کشورهای اسلامی را حول حمایت از مردم غزه متحد کند.