این مقاله بخشی از شماره پنجم دوهفتهنامه منادیان امت است. چنانچه تمایل به دانلود فایل pdf این شماره دارید اینجا کلیک فرمایید.
منطق انسانی و نظامی وضعیت غزه در سال ۲۰۲۵ دچار بحرانهای عمیق و چندبعدی شده است. حمله زمینی ارتش اسرائیل به شرق رفح و بهدنبال آن ایجاد آوارگی حدود ۴۵۰ هزار فلسطینی، ایجاد اردوگاههای موقت، کمبود شدید منابع اولیه از جمله آب و غذا و حملات موشکی اسرائیل از مهمترین رویدادهای این منطقه محسوب میشود. گزارشهای سازمان ملل متحد (OCHA) اعلام میکند که ۹۵٪ جمعیت غزه با گرسنگی شدید مواجهاند و آمار وزارت بهداشت غزه نشان میدهد که نرخ سوءتغذیه کودکان به ۳۲٪ رسیده است.[1]
این وضعیت با روایاتی در زمینه ظهور فتنه و ناآرامی همراستا دیده میشود. اگرچه روایات نهایتاً به نبرد نهایی اشاره دارند، اما در بطن این تحولات، بحران انسانی غزه بهعنوان یکی از نشانههای اولیه فتنههای پیش از ظهور تلقی میشود. گزارشهای منتشر شده توسط مؤسسه مطالعات فلسطین و رسانههای بینالمللی مانند الجزیره و France 24 (مطابق با تحلیلهای سیستماتیک در کتابهای مرجع) مدعی هستند که بحران انساندوستانه غزه نقطه عطفی در تحول نظامی و اجتماعی منطقه است.
در روایات آمده است:
«إذا وقعت الفتنة في الشام، فعند ذلك الهرج والمرج والجوع...»؛ [2]هنگامی که فتنه در شام واقع شود، آنگاه هرج و مرج و گرسنگی پدید خواهد آمد.
[1]. https://B2n.ir/ux3804
[2]. نعیم بن حماد، کتاب الفتن، ص234، باب «بدو فتنة الشام».