خانم آلاء القطراوی، شاعر و نویسنده‌ی ساکن غزه و مادر ۴ شهید طوفان الاقصی در متنی با عنوانِ علّمني سيّدنا «الحسين» عليه السلام نوشت:

مولای ما، حسین -علیه السلام- به من آموخت که غزه شبیه کربلا است.

[آموخت] که هر شهیدی که از غزه عروج می‌کند، «یک حسین دیگر» است.

و [آموخت] که جرم فقط از آن قاتل نیست؛ بلکه تمام همکارانش، «آنکه دستور داد، آنکه اجرا کرد، و آنکه آن را تحسین کرد» نیز [مجرم هستند]. برای همین، به ذبح شدن هر روزه‌ی خودمان فکر می‌کنم؛ پس همانگونه که قاتل حسین فقط «شمر بن ذی‌الجوشن» نیست، قاتل ما نیز فقط صهیونیست‌ها نیستند.

و چقدر شبیه است حکومت صهیونیست‌ها به حکومت یزید بن معاویه!

آنکه در قتل مولای ما، اباعبدالله الحسین و هفتاد نفر از اهل بیت پیامبر (ص) محزون نشود، هیچ چیز در دنیا او را محزون نمی‌کند.

هرگز فرد پست‌تر، یزید بن معاویه، بر فرد والاتر، حسین بن علی علیه السلام، حکومت نخواهد کرد. برای همین، مرگ برای حسین افتخار شد و حکومت، برای یزید بن معاویه مایه‌ی لعنت و ذلت.

درمورد ایثار شنیده بودم. اما آن را آنجا دیدم که مولای من، ابوالفضل، عباس بن علی، به نهر فرات رسید. او در نهایت عطش بود اما نگذاشت آب، دهانش را لمس کند

پس تمام کرامت‌های عاقبت به خیری برایش رقم خورد: شهید، کشته‌ی تیغ خیانت، تشنه، و ایثارگر که دیگری را بر خود ترجیح داد.

اگر برادر یا دوستی مانند ابوالفضل، عباس بن علی -رضی الله عنه- داشته باشی، [سختی‌های] دنیا بر تو آسان می‌شود، حتی اگر از تشنگی رو به موت باشی.