این مقاله بخشی از شماره دوم دوهفتهنامه منادیان امت است. چنانچه تمایل به دانلود فایل pdf این شماره دارید اینجا کلیک فرمایید.
آیه ۳ سوره توبه (آیه برائت) که در مراسم حج اعلام شد، پیوند ناگسستنی این فریضه با مبارزه با مشرکان را نشان میدهد:
«وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ»
قرطبی تصریح میکند: «حج اکبر» روزی است که مسلمانان با اعلام برائت، وفاداری خود را تنها به خداوند اعلام میکنند. این بیزاری، شرط قبولی حج است.¹
رمی جمرات، نماد جنگ با شیطان و شرک است. سنت پرتاب سنگ به شیطان در منا، تنها یک عمل نمادین نیست، بلکه ابن حجر عسقلانی در «فتح الباری» آن را «تجدید بیعت برای مبارزه با نفس اماره و شیاطین انس و جن» میخواند.¹
بنابراین نباید حج را تنها عملی عبادی صرف دانست، بلکه حج عملی عبادی ـ اجتماعی است که در دل خود، در کنار ذکر توحید، به نفی همه مستکبران نیز پرداخته است.