مقدمه و تبیین مسئله
در روزگاری که جهان اسلام در آستانه یک تحول بزرگ قرار دارد، پرسشی بنیادین ذهنها را به خود مشغول کرده است: چرا برخی کشورهای عربی (بهویژه عربستان و کویت) به مسیری بیبازگشت از همدستی با محور اصلی استکبار جهانی (آمریکا و رژیم صهیونیستی) گام نهادهاند؟
این یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه فرآیندی طولانی و هدفمند است که در آن، برخی حاکمیتها به جای صیانت از هویت اسلامی، به طیفی از «سعودیزه» یا «غربیزه» تن دادهاند.
تحلیل ریشهای: ترس از الگوی استقلال
ریشه این انحراف، ترس از ظهور یک الگوی قدرتمند است. جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر ایمان، بصیرت و بازگشت به سنتهای نبوی و علوی، مدلی از قدرت را ارائه داده که بر پایه «استقلال» بنا شده است. حاکمیتهایی که در سایه آمریکا و اسرائیل قرار گرفتهاند، بیم آن دارند که تودههای مردم و بهویژه نسل جوان، متوجه این حقیقت شوند که کرامت و قدرت، بدون نیاز به واشنگتن و تلآویو نیز میسر است. لذا برای حفظ صندلیهای قدرت خود، به «ائتلاف تاریکی» پیوستند تا نماد استقلال و آزادی را از مسیر حذف کنند.
سقوط اخلاقی و بحران هویت
دعوت دشمنان قسمخورده برای حمله به قلمرو کشورهای مسلمان، فراتر از یک تصمیم سیاسی، یک «سقوط اخلاقی» و خیانت به هویت اسلامی است. این کشورها با این اقدام، خود را به ابزارهای مدیریتشده توسط واشنگتن تبدیل کرده و حقیقت را در برابر منافع ملی و مذهبی خود فدای کردهاند. این درگیری، نه بر سر زمین و نفت، بلکه نبردی میان «اراده آزادیخواه» و «اراده سلطهجو» است.
آیندهنگری و پیشبینی تحولات
۱. سقوط اعتبار رژیمهای وابسته: پیوند زدن امنیت منطقه به خواست آمریکا، تنها منجر به بیاعتمادی عمومی خواهد شد. ما شاهد بیداری تودهها و انفجارهای اجتماعی در این رژیمها خواهیم بود.
۲. شکنندگی ائتلاف استکبار: ائتلاف میان آمریکا، اسرائیل و برخی حاکمیتهای عربی، ائتلافی مبتنی بر «ترس» است، نه «ایمان». این پیوند بهشدت شکننده است و پس از شکستهای احتمالی استکبار، این کشورها با بحران هویت مواجه شده و تودههای مردم به سوی محور مقاومت بازخواهند گشت.
درسهای میدان و راهکار عملی
وقایع اخیر (از جمله نبرد دوازدهروزه و مناسبات ماه رمضان) به مثابه «آزمونهای استرس» برای جهان بود. این میدانها ثابت کرد که ایران دارای «قدرت بازدارنده» است و هر تهاجمی، هزینهای سنگین بر مهاجم تحمیل خواهد کرد. ماه رمضان نیز به عنوان ماه تطهیر، مرزبندی میان صفوف حق و باطل را روشن کرد.
در پاسخ به پرسش «راهکار چیست؟»، بر چند رکن بنیادین تأکید میگردد:
- بصیرتافزایی در تشخیص دشمن و دوست.
- اتحاد داخلی و انسجام ملی.
- تکیه بر رهبری و حمایت بیقید و شرط از جبهه مقاومت.
با امید به روزی که شمشیر حق بر شمشیر باطل پیروز و سربلند باشد.
بقلم:
مولوی واحدبخش شنبهزهی
امام جمعه اهل سنت شهرستان سیب و سوران
مدیر کانون فرهنگی و خادم فرهنگی مدرسه حج
مدرس حوزه علمیه و دانشگاه
تاریخ: ۱۴۰۵/۰۵/۰۵