دکتر یحیی ابو زکریا، فعال رسانه ای الجزایری:
رستاخیزی که به آن نیاز داریم
شاید جهان اسلام امروز بیش از آنکه به شعارهای بیشتر درباره عظمت گذشته نیاز داشته باشد، به بازسازی زیربناهای کنش تمدنی نیازمند است.
ما به آموزشی نیاز داریم که خردی نقاد و خلاق پرورش دهد.
به دانشگاه‌هایی نیازمندیم که تولیدکننده دانش باشند، نه صرفاً کارخانه صدور مدرک.
به نهادهایی احتیاج داریم که مسیر پیشرفت را به صورت تراکمی طی کنند و با هر تغییر، از نقطه صفر شروع نکنند.
به اقتصادی نیاز داریم که ارزش‌آفرین باشد، نه آنکه تنها به مصرف ارزش‌ها بسنده کند.
به فرهنگی نیازمندیم که «اختلاف» را نه بهانه‌ای برای نزاع همیشگی، که ابزاری برای اندیشیدن بداند.
و فراتر از همه این‌ها، به انسانی نیازمندیم که احساس کند آینده‌اش، مسئولیتی است که بر دوش خود اوست.
پروژه تمدنی، نه پروژه یک دولت، حزب، نخبگان فکری، نهاد دینی یا طبقه اقتصادی، که یک فرآیند تاریخی است که مدرسه، دانشگاه، خانواده، روشنفکر، عالم، بازرگان، سیاستمدار، هنرمند، مهندس و کارگر، همه در آن سهیم‌اند.
از همین رو، تحقق این پروژه نه با پرسش «چه کسی امت را نجات خواهد داد؟»، که با پرسشی دشوارتر و عمیق‌تر آغاز می‌شود:
«چگونه امتی بسازیم که قادر به نجات خویش باشد؟»
جهان اسلام از خواب گران برخاسته و درد را احساس کرده است. اما این درد، پایان ماجرا نیست؛ شاید نخستین نشانه آن است که این پیکر هنوز زنده است.
چالش امروز ما اثبات عظمتِ گذشته نیست، بلکه اثبات این است که می‌توانیم در آینده، کنشگر باشیم؛ چرا که تمدن‌ها با خاطراتشان زنده نمی‌مانند.
لینک این توییت: YAbouzakaria