دکتر محمد سعید رمضان البوطی:
«و القرار الفقهی المتفق علیه هو ان دارالاسلام تبقی دار اسلام الی ان تقوم الساعه، لا یمکن ان تتحول بعد ذلک فتعود الی ما کانت علیه قبل الفتح، و اذا اعتدی علی شبر من هذه الدار معتدون مغتصبون آثمون فان علی المسلمین قاطبه ان یحررا ذلک الشبر من عدوان المعتدین و من ظلم الظالمین، و ان هم لم یفعلوا ذلک و اعرضوا عن هذه المسوولیه فالجمیع – فیما اعلم من شرع الله عزوجل – آثمون عاصون متلبسون بمسوولیه یحاسبهم الله سبحانه و تعالی علیها؛» اگر مشتی متجاوزِ غاصب و گناهکار، به وجبی از دار الاسلام (سرزمین های اسلامی) دست درازی کنند، بر تمامیِ مسلمانان واجب است که آن بخش را از چنگِ ستمکاران و تجاوزِ متجاوزان رها سازند؛ و اگر در این راه سستی ورزند و از زیرِ بارِ این مسئولیت شانه خالی کنند، همگی - آنگونه که از شریعتِ خداوندِ عزّوجل دریافتهام - گناهکار و نافرماناند و گرفتارِ عواقبیاند که خداوندِ سبحان در پیشگاهِ عدلِ خویش آنان را بهسببِ آن بازخواست خواهد کرد.
منبع: البوطی، محمد سعید رمضان، موسوعه من الخطب المنبریه فی الدیار الشامیه، ص830.